Il parco sembrava una cartolina — luce dorata e calda, alberi che sussurravano al vento, sentieri vuoti.
A park szinte képeslapként festett — meleg aranyfény, lágyan susogó fák, üres sétányok. De egy régi fa
Parcul părea desprins dintr-o imagine perfectă — lumină aurie caldă, copaci care foșneau ușor, alei goale.
Park wyglądał jak z pocztówki — ciepłe złote światło, cichy szelest drzew, puste alejki. Ale na starej
Der Park wirkte wie ein friedliches Postkartenmotiv – warmes, goldenes Licht, leise raschelnde Bäume
Het park leek bijna een ansichtkaart—warm gouden licht, zacht ritselende bomen, lege paden.
The park looked almost like a postcard—warm golden light, soft rustling trees, empty paths.
Парк выглядел почти сказочно — тёплый золотой свет, тихий шелест деревьев, пустые дорожки. Но на старой
A naplemente meleg, arany fénye lágyan beáradt a nappaliba, békés hangulatot festve a falakra.
Ciepłe, złote światło zachodzącego słońca delikatnie wlewało się do salonu, tworząc złudzenie spokoju.