Dutch.

Een perfecte, stille straat. Gouden namiddaglicht. Gelach dat van ver tussen de tuinen klinkt.

In het begin merkte niemand zijn gezicht op. Het was de olie die alle aandacht trok — dikke, zwarte strepen

De mist hing laag boven de rivier, alsof de aarde zelf haar wonden probeerde te verbergen. Het was vroeg

In de kille, vochtige dageraad van de veertiende eeuw leek het land bij de rivier ongewoon stil, alsof

De marmeren vloer glansde. De pakken waren strak. En de arrogantie? Nog scherper. In de lobby van First

Het was een gewone ochtend op een drukke stadsstraat. Mensen liepen gehaast voorbij, verdiept in hun

In een kleine, gezellige pizzeria met warm licht verliep de avond rustig. Mensen zaten te praten, te

Het klaslokaal van Westbridge High voelde alsof de tijd had stilgestaan. Hoge ramen lieten zacht middaglicht

De grote hotellobby straalde onder kristallen kroonluchters, met gepolijst marmer dat het zachte licht

Het kantoor leefde zoals altijd — het getik van toetsenborden, gedempte gesprekken, het zachte gesis