Туман стелился над рекой так низко, словно сама земля пыталась скрыть свои раны. Было раннее утро, один
W chłodnym, wilgotnym świcie czternastego wieku ziemia nad rzeką wydawała się niezwykle cicha, jakby
A tizennegyedik század hűvös, nyirkos hajnalán a folyó menti táj szokatlanul csendesnek tűnt, mintha
Im kalten, feuchten Morgengrauen des 14. Jahrhunderts wirkte das Land am Fluss ungewöhnlich still, als
În zorii reci și umezi ai secolului al XIV-lea, pământul de lângă râu părea neobișnuit de tăcut, ca și
Dans l’aube froide et humide du XIVe siècle, la terre près de la rivière semblait étrangement silencieuse
V chladném, vlhkém úsvitu čtrnáctého století působila země u řeky neobvykle tiše, jako by sama příroda
Nel freddo e umido alba del XIV secolo, la terra lungo il fiume sembrava insolitamente silenziosa, come
En el húmedo amanecer del siglo XIV, la tierra junto al río parecía especialmente silenciosa, como si
In de kille, vochtige dageraad van de veertiende eeuw leek het land bij de rivier ongewoon stil, alsof